Munið mig, ég man ykkur

Hafði ekkert til að blogga um og hef ekki tekið neinar spennandi myndir svo ég set bara mynd af mér sjálfri hér inn. Aðeins búin að breyta henni, bara að leika mér. Er ein heima eins og er. Líður ekkert of vel og því tók Seydi strákana út að borða. Ég lagði mig reyndar áðan og það hjálpaði mikið, held ég hafi m.a.s. sofnað smá. Yndislegu synir mínir leyfðu mér bara að sofa og voru ekkert að trufla. Í þetta skiptið! Julian á það til að kalla á mig.......mamma, maaaaaaammma, maaaaaaaaaammmmmma........JÁ.........ekkert, ætlaði bara að athuga hvar þú værir! Hefur gert þetta ansi oft undanfarið. Hann hangir mikið í "pilsfaldinum" þessa dagana. Kannski af því að hann er í haustfríi og fylgir mér út um allt. Eiginlega ætti ég að vera fegin að synir mínir vilja yfir höfuð vera hjá mér, knúsa mig og kyssa. Æi já, mér finnst það bara æðislegt.

Maríuhænur á hausti

Ekkert að láta undan þessar maríuhænur þó að næturfrostið sé mætt. Önnur þeirra er evrópskt, hin asísk. Svo segir Julian. Við erum voða hrifin af þessu dýri enda er það notað sem lukkumerki ásamt svíni, smárablaði og sótara. Já og svo skeifa og 1 cent.

Erum komin í smá Halloween fíling. Búin að skreyta smá með litlum gler graskerjum og dóti. Orðið ansi haustlegt hjá okkur. Úti líka en langt því frá eins snemma eins og í fyrra. Ég sé það á myndum sem ég tók í byrjun október 2008. Við erum allavega 2-3 vikum á eftir. Hvað er svo normal veit ég ekki alveg. Sums staðar er bara kominn vetur t.d. í Austurríki. Skíðafólk komið á brettin.

Jæja, best að njóta þess að vera "Home Alone" í smá stund. Knús og kossar.